هاروی منسفیلد/ ترجمه زانیار ابراهیمی

اشتراوس خواسته است با تمسّک به این فرض ماکیاوللی را پیش از خواندنِ آثارش و بویژه پیش از تأمل در باب قصد و منظور پنهانی که سخنان خلاف‌قاعده را در این کتاب توضیح دهد و توجیه کند، گفتار ماکیاوللی را ناقص و ناکامل نخواند. فرض اشتراوس به هیچ رو مستلزم این نیست که تفسیر هم باید { مانند گفتار } کامل باشد، چرا که تفسیر اشتراوس باید هم چون تفاسیر سایر متخصصان – و حتی بیش از آنان - منسجم و سازگار با متن باشد. اشتراوس با دقتی که در نقدِ متن به کار می گیرد، موازین و سنجه های مرسومِ تفسیر عالمانه را بهبوده بخشیده است، نه این که چنین موازین و سنجه هایی را فرو نهاده باشد.