هاروی منسفیلد/ ترجمه زانیار ابراهیمی

اشتراوس زمانی گفته بود که کتاب اندیشه هایی در باب ماکیاوللی را نوشته است تا از آن فراتر روند. از عنوان کتاب او نیز همین نقصان و ناکاملی استنباط می شود، عنوانی که نه وعدۀ نظم می دهد نه وعدۀ کلیت. امّا کتاب اشتراوس برای خوانندگان – یعنی همواره برای ما خوانندگان معمولی و حتی نخستین بار برای خواننده ای استثنایی – کتابی است که باید بدان رسید نه از آن برگذشت. همین مطلب را نیز می توان از سخن بالا استنباط کرد، چرا که رأفت و مهربانیِ اشتراوس بی تردید آنقدر هست تا ما را وادارد بکوشیم به کتاب او برسیم و کمک مان کند از آن فراتر رویم. تجربۀ من همه حاکی از رسیدن به این کتاب بوده است، چه وقتی دربارۀ ماکیاوللی چیزی می خوانم، هرگاه که گمان می کنم به جزیره ای خالی از سکنه پا گذاشته ام که پیشتر کشف نشده است، تابلو کوچکی را می بینم که رویش نوشته است : سکه ای مرحمت کنید، و پس از اجابتِ این فرمان تابلوهای بزرگی از دور نمایان می شوند که رویشان نوشته است : لئو اشتراوس قبلاً اینجا بوده است.