کوینتین اسکینر/ ترجمه زانیار ابراهیمی
نویسندگان دورهٔ پیشااومانیستی بهویژه وامدار تحلیل چیچرو راجع به فضائل مدنی در کتاب De Officiis بودند. البته آنان دلبستگی حتی عمیقتری به تواریخ سالوست (سالو)، و بهویژه مقدمهٔ Bellum Catilinae و تبییناش از ظهور و سقوط جمهوری روم داشتند. اهمیت تواریخ سالو در تأمل تفکر جمهوریخواهی چنان که باید مورد تأکید قرار نگرفته است. به هر روی، سالو تأثیری عظیم بر بحثهای پیشااومانیستی دربارهٔ حکومت شهری گذارد، تأثیری که همچنان رد و نشاناش را میتوان در شماری از رسالههای بسیار متأخرتر و پیچیدهتر اومانیستی تشخیص داد. وقتی ماکیاوللی در گفتارها اظهار میکند که »همه روایت سالو از توطئهٔ کاتیلیناری را خواندهاند«، ظاهراً سخنی چندان جامع و کامل بر زبان نمیراند. بر این اساس، در مقالهٔ حاضر نخست پایینترین لایهٔ تاریخ جمهوریخواهی رنسانس را میکاوم، لایهای که کمتر از همه مورد بررسی قرار گرفته است. سپس به مسئلهٔ ارتباط بین ادبیات پیشااومانیستی و بازگویی کلاسیک اظهارات جمهوریخواهان در گفتارهای ماکیاوللی میپردازم. هدف نهایی من این است که نشان دهم ماکیاوللی در دفاع از ارزشهای جمهوریخواهی به طرز قابلملاحظهای از اصطلاحات سنتی بهره جسته است.