نیکلای روبنشتاین/ ترجمه زانیار ابراهیمی

ماکیاوللی در سال ۱۵۱۹ یا ۱۵۲۰ در کتاب گفتارها راجع به اصطلاح حکومت فلورانس نوشت که «حکومت فلورانس هرگز جمهوری نبوده است... نظامی که تا به حال کیفیت لازم را از خود نشان داده است.» این ملاحظه، جوهر و عصاره اظهاری است که ماکیاوللی چند سال قبل در گفتارها بیان کرده بود: فلورانس دو قرن است که در خاطرۀ واقعی ما هرگز واجد دولتی نبوده است که بتوان واقعاً آن را جمهوری نامید. ماکیاوللی در گفتارها این مسئله را برخاسته از این حقیقت می‌داند که فلورانس پیش از استقلالش از امپراتوری هوهنشتافن همواره تحت حکومت دیگران زندگی کرده است. ماکیاوللی در گفتارها مطرح می‌سازد که فلورانس هرگز از نظام حقیقی جمهوری برخوردار نبوده و این مسئله ناشی از رژیم و دولتی است که تا سال ۱۳۹۳ بر سر کار بوده، وقتی فلورانس تحت رهبری ماسو دگلی آلبیتسی به نوعی جمهوری تحت حکومت اشراف تبدیل شد و به همین دلیل از رژیمی الیگارشیک برخوردار گشت، رژیمی که تا سال ۱۴۳۴ تداوم یافت و جایش را به رژیم مدیچی داد.