سیدجواد طباطبایی

ماکیاوللی نظریه جمهوری‌خواهی نوآیین را با گسست از نظریه یونانی و شرح نویسندگان رومی از آن، مانند سیسرون، و با تکیه بر دریافتی متفاوت به‌ویژه از تاریخ روم باستان، به گونه‌ای که او آن نوشته‌های تاریخی را می‌فهمید، تدوین کرده است. در میان نمونه‌های باستانی جمهوری بسامان، ماکیاوللی توجه ویژه‌ای به روم داشت و در میان تاریخ‌نویسان رومی نیز تیتوس لیویوس را بسیار ارجمند می‌شمرد و از این رو، برای توضیح مبانی نظری جمهوری‌خواهی خود به تجربه تاریخی روم و گزارش تیتوس لیویوس بازگشت. شهریار رساله‌ای درباره شهریاری‌های نوبنیاد بود و از این رو، اگرچه ماکیاوللی در آن رساله نیز اشاره‌ای به بحث قانون‌ها آورده بود، اما او در آن رساله بحث درباره جنگ‌افزارها را از این حیث با تأکید بیشتری آورده بود که در به‌دست آوردن قدرت و نگاهداشت آن به جنگ‌افزارهای خوب بیشتر از قانون‌های خوب نیاز می‌افتد.