یوسف عباسپور گیلانده و سید سعید محتسبی

در دهه¬های اخیر، به کارگیری فناوری¬هایی مانند روباتیک، پهباد و داده¬های‌‌ ماهواره‌ای، در همه فعالیت‌‌های زراعی مشاهده شده است. کشاورزی هوشمند با افزایش بهره¬وری نهادهای تولیدی محصول‌های زراعی به کشاورزان این امکان را می‌دهد تا به محصول بیشتری دست پیدا کنند و در عین حال از مصرف زیاد کود و دیگر مواد شیمیایی جلوگیری شود و به کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای و تغییرهای اقلیمی کمک شود. در این مقاله بررسی و آسیب¬شناسی و محدودیت¬های فناوری¬های نوین در کشاورزی هوشمند در جهان و ایران و ارائه راهکارهای استفاده از فناوری¬های نوین بوم‌سازگار در داخل کشور مورد توجه قرارگرفته است. به نظر می‌رسد مدیریت موضعی مواد غذایی در مزرعه‌های داخل کشور، با وجود کوچک بودن آن‌ها، پاسخ به نسبت خوبی را ارائه خواهد کرد.