غلامرضا سلطانی، سعید یزدانی، سیروس سلمانزاده، اسماعیل شهبازی، عزت اله

نظریه های تجارت بین المللی بر اهمیت تخصصی شدن کشورها برای بهره¬گیری از شبکه جهانی تجارت تاکید دارند. توسعه صادرات بخش کشاورزی ایران می¬تواند افزون بر ارزآوری نقش مهمی در تامین امنیت غذایی و ارتقای سطح تاب¬آوری داشته باشد. یکی از رویکردهای بررسی توسعه صادرات، واکاوی ظرفیت¬های صادراتی ایران از مسیر مزیت نسبی صادراتی و تخصصی¬ شدن در قالب پویایی مزیت است. از این رو، پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا صادرات محصول‌های برگزیده کشاورزی ایران (پسته، زعفران، خرما، کشمش، سیب، خیار و کیوی) به سمت تخصصی¬شدن در بازار جهانی حرکت کرده است؟ به منظور دستیابی به این هدف، الگوی تخصصی‌ شدن در دوره زمانی 2001 تا 2017 بررسی شد.