محمد جواد ضمیری

برخی از فناوری‌ها و زیست¬فناوری‌های تولیدمثلی نقش مهمی در بهره‌وری دام به ¬ویژه در کشورهای پیشرفته داشته¬اند. زیست‌فناوری‌های تولیدمثلی، به¬ عنوان جایگزین روش‌های رایج، امکان دستکاری فرآیندهای تولیدمثلی را فراهم کرده¬اند، اما به¬کارگیری آن‌ها در مزرعه های پرورش دام با مزیت¬ها و محدودیت‌هایی همراه است. ارزش کاربردی این روش‌ها زیر تأثیر سازه‌های فراوانی است که اغلب در هر تک گله بهینه نیستند. تلقیح مصنوعی را می‌توان مهم‌ترین زیست‌فناوری دانست که همراه با فناوری‌های یخ ¬زدن یاخته‌های جنسی (به¬ ویژه اسپرم) می¬تواند موجب پیشرفت‌های زیادی در ژنتیک تولید و نیز پخش ژنوتیپ‌های برتر شود. همزمان‌سازی فحلی و جداسازی اسپرم‌های X و Y می‌توانند به افزایش کارآیی تلقیح مصنوعی کمک کنند.