عبدالمجید مهدوی دامغانی

جهان اکنون به این نتیجه رسیده است که دستیابی به امنیت غذایی پایدار با رهیافت‏های تولیدمحوری و سودای تولید هر چه بیشتر موجب نابودی منابع و سامانه‏های کشاورزی می‏‏شود. بنابراین باید با نگرشی بوم‏شناختی‏ که بر محور کشاورزی پایدار و بهره‏وری استوار می‌‌باشد، ضمن تولید غذای کافی و سالم، زمینه‌‌های حفظ منابع و سلامت محیط را نیز فراهم ‏آورد. به باور بسیاری از متخصصان و سیاست‌گذاران، کشاورزی بوم‎شناختی راه مناسبی برای تامین امنیت غذایی پایدار در آینده و رهیافتی برد- برد است که با ایجاد هم‏افزایی‎ها موجب افزایش تولید غذا و بهبود امنیت غذا و تغذیه و همزمان حفظ خدمات بوم‏نظامی و تنوع زیستی می‌‌شود که اجزای ضروری تولید پایدار کشاورزی هستند.