مرتضی خوشخوی

کشاورزي ارگانيک نوعی کشاورزی قانونمند و متکی به معیارها و ضوابط خاص بوم شناسانه است كه هدف آن پایداری تولید ولی نه به الزام به بيشينه رساندن آن است. در این نوع کشاورزی كه عوامل انسانی و جوامع تولید کننده و مصرف کننده، در قالب مجموعه ای جدا ناپذیر نگاه می شوند، به اصول سلامت (خاک، آب، گیاهان، جانوران و محیط زیست)، بوم شناسی (بر اساس سیستم‌ها و چرخه های اکولوژیکی)، انصاف و عدالت (با توجه به فرصت ها و قابلیت های زندگی و محیط¬های عمومی) و مراقبت (حمایت از سلامت و آسایش نسل‌های بعد و محیط) توجه ويژه اي می شود. حفظ تنوع زیستی مبنای تولید در اين نوع كشاورزي است و زنجیره غذایی از تولید تا توزیع، بازاریابی، فراوری و مصرف، همه زير نظر قرار دارد. و در آن ، بيش از کمیت ، به کیفیت مواد غذایی توجه شده است.