مقصود فراستخواه

کژکارکردهایی را در محیط¬های آکادمیک مانند مدرک¬گرایی و دستبرد علمی و رفتارهای طفیلی¬-گرانه می¬بینیم. دانشگاهیان نمی¬توانند آن¬طورکه باید و شاید اخلاقیات دانش¬ورزی را در خود شکوفا سازند، انجام مسئولیت¬های اجتماعی بحث¬انگیز شده و تأثیرات اجتماعی دانشگاهیان در کاستن مرارت¬های انسانی و محنت¬ها و رنج¬های بشری محل تردید قرار گرفته است. اینها فرجام مخدوش¬ شدن استقلال دانشگاهی و آزادی علمی و نهایتاً اخلاق علمی بوده است. دانشگاه، قلمرو مستعمراتیِ حکومت شده است. برای بررسی این مسئله، سه منطق اخلاقی مبنای اصلی مطالعه حاضر قرار گرفته است: 1. اخلاق نتیجه¬ و منفعت، 2.اخلاق وظیفه و مسئولیت و 3. اخلاق فضیلت. اخلاق علمی برمبنای سه منطق مزبور هم¬سنجی شده است. آنگاه با استناد به دو فلسفۀ دانشگاهی یعنی فلسفۀ ایمانوئل کانت و فلسفۀ ماکس وبر بحث شده است که چگونه در غیاب استقلال دانشگاهی و آزادی آکادمیک، کل اخلاق