ابوالفضل کوجاداغ

غول همت یکی از مهمترین شعرای علوی است که در اشعار تعلیمی خود اندیشه های علویگری را به خوبی بیان نموده است و لذا توانسته است خود را در بین هفت شاعر برزگ علوی جای دهد و یکی از محبوبترین و مشهورین شاعر قلمداد شود. در مورد غول همت متاسفانه اطلاعات دقیقی در دست نداریم و حتی دیوان مکتوبی که مورد اعتماد باشد در دست نیست و لذا اشعار وی بطور شنیداری تا به امروز رسیده است. تاریخ تولد و وفات وی نیز معلوم نیست؛ ولی آنچه مسلم است این است که وی از شعرای قرن شانزدهم میلادی است. وی در برخی اشعارش از شاهان صفوی شاه طهماسب (1514-1576م) و شاه عباس(1571-1628م) یاد می کند و ارادت خود را نسبت به آنها اظهار می دارد. وی در شعری که ظاهرا هنگام به تخت نشستن شاه عباس سروده شده از او تمجید به عمل می آورد و او را پناهگاه خود می خواند. ابیات وی چنین است: Şah Abbas şahımızdır / Gülyüzlü mahımızdır Niyazım dergahına