«یمینی بابا» یکی از هفت شاعر بزرگ علوی است که در بین علویان از مقام بالائی برخوردار است. در مورد وی اطلاعات زیادی در دست نیست و در تذکره ها نامی از او ذکر نشده است و لذا مجبور هستیم که به تنها اثر باقی مانده از او، یعنی فضیلت نامه امام علی علیه السلام مراجعه کنیم و به اطلاعاتی که خود شاعر از خود داده اکتفا نماییم. تاریخ تولد و وفات وی معلوم نیست؛ اما در اواخر فضیلت نامه در ابیاتی می گوید که کتاب فضیلت نامه علی علیه السلام را در سال 925 هجری نوشته است که معادل سال 1519 میلادی می باشد. بر این اساس یمینی نیمه دوم قرن پانزدهم و نیمه اول قرن شانزدهم میلادی می زیسته است. با توجه به اشعارش معلوم می شود که یمینی تخلص وی می باشد و اسم وی «درویش محمد» است و لقبش «حافظ اوغلی» (ابن حافظ) می باشد. باز با توجه به اشعارش می توان گفت که پدر وی از سمرقند بوده است و لذا معلوم می شود که وی بعدا از سمرقند به
ابوالفضل کوجاداغ
«یمینی بابا» یکی از هفت شاعر بزرگ علوی است که در بین علویان از مقام بالائی برخوردار است. در مورد وی اطلاعات زیادی در دست نیست و در تذکره ها نامی از او ذکر نشده است و لذا مجبور هستیم که به تنها اثر باقی مانده از او، یعنی فضیلت نامه امام علی علیه السلام مراجعه کنیم و به اطلاعاتی که خود شاعر از خود داده اکتفا نماییم. تاریخ تولد و وفات وی معلوم نیست؛ اما در اواخر فضیلت نامه در ابیاتی می گوید که کتاب فضیلت نامه علی علیه السلام را در سال 925 هجری نوشته است که معادل سال 1519 میلادی می باشد. بر این اساس یمینی نیمه دوم قرن پانزدهم و نیمه اول قرن شانزدهم میلادی می زیسته است. با توجه به اشعارش معلوم می شود که یمینی تخلص وی می باشد و اسم وی «درویش محمد» است و لقبش «حافظ اوغلی» (ابن حافظ) می باشد. باز با توجه به اشعارش می توان گفت که پدر وی از سمرقند بوده است و لذا معلوم می شود که وی بعدا از سمرقند به