ترجمه‌‏‍ی محمد کاظم رحمتی

چکیده: مطالعه حاضر بر این مدعا است که پنج رساله تألیف شده در باب حکم فقهی نماز جمعه در سنت امامیه که میان سالهای 1555/962 و 1563/966 در میانه‏ی دوران سلطنت شاه طهماسب، جملگی حاصل بخشی از منازعه‏ی تند بر سر تصدی منصب شیخ الاسلامی قزوین، پایتخت صفویه است. تحلیل تفصیلی چهار رساله‏ی نخست و شرایط تاریخی که رساله ها در آن تألیف شده اند، مبتنی بر مقاله ای که در 1996 که اثر پنجم بحث کرده، تاثیر سیاست و رقابت علمی بر نگارش متون فقه اسلامی و دیگر علوم، اسلوب های بلاغی استفاده شده توسط فقیهان در رقابت برای کسب مناصب و اهمیت بدست آوردن حمایت عالمان برای مشروعیت بخشی به حکومت و دین رسمی مدلل شده است.