نام و آوازه آیة الله رضا استادی در حوزه علمیه قم و نزد علما و طلاب به عنوان یک محقق و پژوهشگر و مدرس برای کسی ناشناخته نیست. برای بنده نیز به عنوان طلبهی حوزه علمیه، چنین بوده است. لکن قریب به بیست سال است که این آشنایی عمومی به انس و ارادت بدل گشته است از دورهی مدیریت ایشان بر حوزهی علمیه، در مراسم دین پژوهان، در کنگره بزرگداشت استاد شیخ عزیز الله عطاردی، در جلسات کنگره حاجی کلباسی و بیشتر از همه در همایش بزرگداشت آیة الله مشکینی. ایشان از معدود عالمان دین است که منش وی را میتوان به عنوان الگو نشان داد و معرفی کرد. برای بنده این خصلتهای ایشان برجستهتر جلوه کرده است: شجاعت در بیان حقیقت، پابندی و التزام به باورها، انصاف، تعهد، تواضع...
مهدی مهریزی
نام و آوازه آیة الله رضا استادی در حوزه علمیه قم و نزد علما و طلاب به عنوان یک محقق و پژوهشگر و مدرس برای کسی ناشناخته نیست. برای بنده نیز به عنوان طلبهی حوزه علمیه، چنین بوده است. لکن قریب به بیست سال است که این آشنایی عمومی به انس و ارادت بدل گشته است از دورهی مدیریت ایشان بر حوزهی علمیه، در مراسم دین پژوهان، در کنگره بزرگداشت استاد شیخ عزیز الله عطاردی، در جلسات کنگره حاجی کلباسی و بیشتر از همه در همایش بزرگداشت آیة الله مشکینی. ایشان از معدود عالمان دین است که منش وی را میتوان به عنوان الگو نشان داد و معرفی کرد. برای بنده این خصلتهای ایشان برجستهتر جلوه کرده است: شجاعت در بیان حقیقت، پابندی و التزام به باورها، انصاف، تعهد، تواضع...