ترجمه: سیدامیرحسین اصغری

دکتر ویلیام چیتیک یکی از دوستداران حکمت عرفانی- عقلانی اسلام و نمونه ای معاصر از این سنت است . حکمتی که مرز شرقی و غربی ندارد و انوارش بر همه جا ساطع است. این حکمت امتداد همان اعطای الهی است که گیرنده¬اش در نهایت در نگاه قرآنی متصف به دارنده "خیر کثیر" شده¬است. اگر حکمت براساس حدیث نبوی (ص) ناقه ضاله مومن باشد و در تعبیر قرآنی هم از آن به عنوان «خیر کثیر» یاد شده باشد پس براستی چه چیزی می تواند در حیات آدمی ارزشمندتر از همان حکمت باشد؟ و این حکمت، همان معرفت و عملی است که هر آدمی خود باید آن را در خود محقق کند. ملاصدرا از آن به صیرورت انسان یاد می¬کند بنحوی که او را چون جهانی عقلانی معادل جهان عینی بنماید. اما این صیرورت و شدن و اتصاف نه تنها برساختن چیزی که یافتن چیزی است. یافتنی که هم با معرفت و هم با عمل به دست می¬آید. انسان اگر خلیفه خداوند در زمین باشد، که اعتباراً به وحی الهی چنین اس