زانیار ابراهیمی

اکنون به نیکولو ماکیاوللی ( 1527-1496 ) نخستین متفکرِ مدرن می‌پردازیم. ماکیاوللی به این دلیل نخستین متفکر مدرن بود که سودای شگفتی در سر داشت؛ سودای آن که سیاست و به تبعِ آن دیگر مسائل بشری را به میزانی بیش از آنچه قبلاً امکان‌پذیر دانسته می‌شد، تحت کنترل انسان درآورد. ماکیاوللی آغازگرِ حرکتِ فیلسوفانِ مدرن بود، فیلسوفانی که به رغم اختلافات‌شان با او و حتی انکارِ تأثیری که از او گرفته بودند، از نکتۀ اساسی‌ای که او مطرح کرده بود پیروی می‌کردند. از ماکیاوللی به این سو، سیاست کمتر دستخوش تصادف و تغییراتِ بخت پنداشته می‌شد و زندگیِ انسان رو به بهبود می‌نهاد. علاوه بر این، ماکیاوللی نشان داد که حرکتِ بازگشت‌ناپذیر پیشرفت آغاز خواهد شد و سیاست هرگز به فساد و اختلافِ مفرط رجعت نخواهد کرد. وضع جدیدِ امور که او آن را " جمهوریِ جاوید " می‌نامید، درمانی برای بیماری‌های سیاسی بود، بیماری‌هایی که او ب