زانیار ابراهیمی

هر یک از طرفین از منافع خویش دفاع می‌کنند. به طور مثال، منافع آموزگاران در برابر منافع کارگزاران بورس قرار می‌گیرد. امّا آنها ویژگی مشترکی نیز دارند : توجه به خیر مشترک . آنان هر یک در دفاع از منافع خویش می‌گویند که موضع‌شان سهمِ بیشتری در خیر مشترک دارد. در عین حال، طرفین به فرد مشترکی رو می‌کنند، قاضیِ مشترکی که مسائلِ مورد اختلافِ آنان را حل و فصل می‌کند. معمولاً قاضیِ مشترک صرفاً فردی است که طرفین می‌کوشند او را قانع کنند یا تحت تأثیر قرار دهند، گرچه قاضی می‌تواند لایق و شایسته باشد. استدلال‌ها، خوب یا بد، بر دلیل استوارند و به طور ضمنی - اگر نه معمولاً – خطاب به قاضیِ معقولی بیان می‌شوند. دراینجا فلسفۀ سیاسی به میان می‌آید. بیشترِ افراد استدلالِ ضعیفی دارند، امّا بهرحال استدلال می‌کنند و فلسفۀ سیاسی از همین واقعیت آغاز می‌کند. به طور مثال در آمریکای معاصر، لیبرال‌ها استدلال می‌کنند..