فاطمه ذوالفقاریان

شیراز در قرن هفتم و هشتم کانون هنر ایران است. مصونیت شیراز از یورش مغولان، سبب شکوفایی اقتصاد و هنر در این شهر می¬شود. با این همه چهره¬ی دیگر شیراز را نباید فراموش کرد. شیراز پرآشوب، با کوچه¬هایی تنگ غبارآلود و شیراز فقیر که قربانی دسته¬بندی¬های فرقه¬ای می¬باشد. حافظ اهل شیراز بوده¬است، او در همین شهر زاده، زیسته، عشق ورزیده و درگذشته است. افزون بر زیبایی¬های طبیعی شهر شیراز که دل از حافظ می¬ربوده است، زیبارویان شیرازی نیز در این دل¬ربایی و دل¬ستانی نقش به سزایی داشته¬اند. عمادی در کتابش کودکی حافظ را این گونه بیان می¬کند: "نامش را شمس¬الدین محمد گفتند و پدرش بهاءالدین ولد را از مردم اصفهان دانستند. دایره المعارف بریتانیکا می¬نویسد: تقریباً درباره¬ پدر و مادر و دیگر خویشاوندان او اطلاعی در دست نیست و حافظ خود نیز، هرگز به تصریح ذکری از آنها نمی¬کند. در شغل پدر و اجدادش نیز اختلاف است، ریاض