مریم کامیاب

ملانصرالدین نشریه ای بود که به زبان ترکی در قفقاز منتشر می شد. ولی در ایران و مخصوصا آذربایجان خوانندگان زیادی داشت. شماره نخست آن در 7 آوریل 1906 منتشر شد. مطالب این روزنامه شامل مقالات انتقادی، شعرهای فکاهی، حکایات طنزآمیز و تصاویر مضحک و کاریکاتور بود. نویسندگان این روزنامه با اسامی مستعار و متعدد مطالب خود را منتشر می کردند. نصف این روزنامه را تصاویر و کاریکاتور تشکیل می داد چون «ناشران روزنامه معتقدند که از این راه کم سوادان و بی سوادان بهترین بهره را می گیرند» (آژند، 1385: 243) «ملانصرالدین» از روزنامه هایی است که باید یاد آن در تاریخ بماند. این روزنامه یک شاعر خوب، و یک نگارنده (نقاش) خوب، و چند تن نویسنده خوب می داشت، و با همان زبان شوخی، از بدیها سرزنش و نکوهش می نمود و نوشته هایش کارگر می افتاد. یک رشته کارهای بدی هست که با زبان سرزنش و ریشخند زودتر از میان می رود.