مریم کامیاب

ادبیات هر عصر متاثر از اوضاع و شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آن دوره است و زبان حال هر ملتی است. با وقوع انقلاب مشروطه، ادبیات جدیدی در ایران شکل گرفت که مستقیما با تحولات سیاسی و اجتماعی سر و کار داشت و مفاهیم جدیدی با خود به همراه آورد که تا قبل از آن سابقه نداشت یا بسیار کمرنگ بود. این ادبیات بیش از هر چیز رنگ و بوی سیاسی داشت. در آثار نویسندگان و شعرا، مفاهیمی چون آزادی، وطن پرستی، مبارزه با استبداد و نفی استعمار و نیز حکومت مبتنی بر قانون بر اساس اصل عدالت و برابری بیش از هر چیز نمودار گشت. وقوع انقلاب در فرانسه (اواخر قرن هجدهم میلادی) و سپس در دیگر ممالک غربی و ایجاد حکومت های قائل به نقش مردم و به تبع آن، شکوفایی علمی و رشد فرهنگ مردم بر دیگر کشورهای جهان نیز اثر گذار بود. نقطه عطف این تحولات در ایران، امضای فرمان مشروطیت در 14 جمادی الآخر سال 1324 ﻫ.ق. (1906م.) به دست مظفرالدین..