یان یاگودزینسکی[1] (متولد 1948) استاد دپارتمان آموزش متوسطه در دانشگاه آلبرتا است. او با انجمن روانکاوی فرهنگ و جامعه و مجله مطالعات لاکانی[2] همکاری دارد و سردبیر مجله نظریه اجتماعی در آموزش هنر است. او تاکنون 15 جلد کتاب به رشته تحریر درآورده و تلاش میکند تا مدلهای آموزشی را در مواجهه با رابطهای فناورانه در حال گسترش، بهمنظور یافتن بنیانی نو برای آموزش هنرهای تجسمی، دوباره ترسیم کند. او با بررسی روانکاوی لاکانی، فمینیسم و زبانشناسی، در میان دیگر شیوهها، بر تأثیر این ابزارها بر زیباییشناسی، جنسیت و زندگی فانتزی کودکان که در آموزش تعلیم و تربیت منعکس میشود، تمرکز میکند. او در آخرین کتابش که در سال 2020 توسط انتشارات بینالمللی اشپرینگر بهچاپ رسیده، فصلی را اختصاص داده به تشریح زیست-هنر. در این فصل، یاگودزینسکی به زیبایی تمام وجوه ساختاری زیست-هنر را تبیین میکند و اهمیت آن را در
سید مهدی علوی
یان یاگودزینسکی[1] (متولد 1948) استاد دپارتمان آموزش متوسطه در دانشگاه آلبرتا است. او با انجمن روانکاوی فرهنگ و جامعه و مجله مطالعات لاکانی[2] همکاری دارد و سردبیر مجله نظریه اجتماعی در آموزش هنر است. او تاکنون 15 جلد کتاب به رشته تحریر درآورده و تلاش میکند تا مدلهای آموزشی را در مواجهه با رابطهای فناورانه در حال گسترش، بهمنظور یافتن بنیانی نو برای آموزش هنرهای تجسمی، دوباره ترسیم کند. او با بررسی روانکاوی لاکانی، فمینیسم و زبانشناسی، در میان دیگر شیوهها، بر تأثیر این ابزارها بر زیباییشناسی، جنسیت و زندگی فانتزی کودکان که در آموزش تعلیم و تربیت منعکس میشود، تمرکز میکند. او در آخرین کتابش که در سال 2020 توسط انتشارات بینالمللی اشپرینگر بهچاپ رسیده، فصلی را اختصاص داده به تشریح زیست-هنر. در این فصل، یاگودزینسکی به زیبایی تمام وجوه ساختاری زیست-هنر را تبیین میکند و اهمیت آن را در