هاشم رفيعی تبار

سدة حاضر، سدة اتحاد شاخه¬های گوناگون علوم پایه، علوم مهندسی و علوم پزشکی در یک ساختار بین رشته¬ای واحد و با هدف پيدايش علوم و فناوری همگرا، نام¬گذاری شده است. مهم¬ترین مصداق اين اتحاد، هم¬پوشانی دو حوزه بزرگ علوم زيستی و علوم فيزيکی، به ویژه در مقياس¬های اتمی و مولکولی است، زيرا در اين مقياس است که اجزای بنيادی ماده فيزيکی، ماده زنده و ماده هوشمند شکل مي¬گيرند و نهایتاً به پیدایش ارگانیسم¬ها به مثابه سنگ بنای ساختارهای زیستی منجر می¬شوند. اين همگرائی بدون شک انجام خواهد پذيرفت، زيرا مطابق پژوهش¬های پيشرفته موجود، سازمان و عملکرد ساختارهای زيستی و غير زيستی در مقیاس¬های اتمی و مولکولی تحت کنترل يک سری قوانين واحد قرار دارند. آنچه که ساختارهای زيستی و غير زيستی را از هم متمايز مي¬کند، نه وجود قوانين فيزيکی متفاوت بلکه ساز وکارهای مختلف تحقق اين قوانين در اين دو قلمرو است....