حسین ابراهیم آبادی

در سال¬های اخیر، در اثر استقبال از نظریه سازندگی، پیچیدگی موقعیت¬های یادگیری و همه گیری فناوری¬های دیجیتال، آموزش الکترونیکی به مثابه یک معنا، روش و قالب نو مطرح و پنجره جدیدی به سوی آموزش عمومی و آموزش دانشگاهی گشوده است. موضوعی که با ظهور و گسترش ویروس کرونا، سردرگمی ساختار سنتی آموزش و در غیاب کلاس¬های درس، در ماه¬های بعد از کرونا، بیش از گذشته اهمیت یافت. با رویکرد مورد اشاره، در این مقاله ابتدا سرچشمه¬های نظری آموزش الکترونیکی، دیدگاه¬های قدیم و جدید آموزش و نظریه¬های پشتیبان آن به بحث گذاشته شده است. سپس، آسیب¬ها و فرصت¬های آموزش الکترونیکی در ایران با تکیه بر تجارب به دست آمده در دورۀ پیشا کرونا و در میانه همه¬گیری بررسی شده، دلایل ساخت نایافتگی و موانع سه گانه فنی، برنامه¬ای و محتوایی در پیشبرد آموزش مجازی برشمرده شده است. بازآرایی برنامه آموزش و یادگیری الکترونیکی در....