با توجه به پیچیدگیهای نهفته در سازمانهای پروژهمحور و مواجهۀ آنها با عدماطمینان بالا، حرکت بهسمت روشهای برنامهریزی در شرایط عدماطمینان بالا ضروری مینماید. یکی از این روشها، برنامهریزی استوار انطباقپذیر است. پیچیدهترین عاملی که سازمانها با آن سروکار دارند، منابع انسانی آنها است که از آزادی عمل برخوردار بوده و رفتار آن میتواند کاملاً غیرقابل پیشبینی باشد. بنابراین، ارائۀ الگوی انطباقی برنامهریزی استوار منابع انسانی میتواند تحولی شگرف در برنامهریزی منابع انسانی برای سازمانهای پروژهمحور و موفقیت این برنامهها ایجاد کند. بر این اساس، تحقیق حاضر بر آن است تا با رویکرد اکتشافی و بهرهگیری از روش تحقیق کیفی نظریۀ دادهبنیاد به این پرسش پاسخ دهد که در شرایط عدماطمینان بالا، برنامهریزی منابع انسانی به چه صورت باید انجام شود تا برنامۀ حاصل، از استواری و انطباقپذیری کافی برخور
عباس عباسپور، سید محمدصادق، سیدخاموشی
با توجه به پیچیدگیهای نهفته در سازمانهای پروژهمحور و مواجهۀ آنها با عدماطمینان بالا، حرکت بهسمت روشهای برنامهریزی در شرایط عدماطمینان بالا ضروری مینماید. یکی از این روشها، برنامهریزی استوار انطباقپذیر است. پیچیدهترین عاملی که سازمانها با آن سروکار دارند، منابع انسانی آنها است که از آزادی عمل برخوردار بوده و رفتار آن میتواند کاملاً غیرقابل پیشبینی باشد. بنابراین، ارائۀ الگوی انطباقی برنامهریزی استوار منابع انسانی میتواند تحولی شگرف در برنامهریزی منابع انسانی برای سازمانهای پروژهمحور و موفقیت این برنامهها ایجاد کند. بر این اساس، تحقیق حاضر بر آن است تا با رویکرد اکتشافی و بهرهگیری از روش تحقیق کیفی نظریۀ دادهبنیاد به این پرسش پاسخ دهد که در شرایط عدماطمینان بالا، برنامهریزی منابع انسانی به چه صورت باید انجام شود تا برنامۀ حاصل، از استواری و انطباقپذیری کافی برخور