رضا واعظی و فاطمه قیطرانی

حکمرانی بر حرکت مدیریت دولتی از "حکومت" یعنی "رویکرد قانون¬گذاری بالا – پایین"، به‌سمت جریانی که همکاری و مشارکت حداکثری در افراد و نهادها برای پیشبرد اهداف دولت را در یک فرایند خود تنظیم در یک جامعۀ مدنی محقق می¬سازد، دلالت دارد. مفاهیم حکمرانی با سیر رشدی نسبتاً تند از حکمرانی خوب به‌سمت حکمرانی شبکه¬ای، و حال حکمرانی همکارانه حرکت کرده است. حکمرانی همکارانه به گرد¬هم¬آمدن ذی‌نفعان متعدد در یک اتحاد مشترک برای تصمیم¬گیری جمعی تعریف شده است که منجر به پیامدهای مناسب برای همۀ طرفین درگیر به رهبری دولت می¬شود. نقطۀ ایجاد همکاری¬های متقابل در حکمرانی همکارانه باید تولید "ارزش¬ عمومی" باشد و همین امر، یعنی تفاوت¬های بین ارزش¬های بخش دولتی و بخش¬های غیردولتی، چالش برانگیز¬ترین مسئله در فرایند همکاری بین آنها است، چرا که در نهایت باید ارزش¬های عمومی چون پاسخگویی، مسئولیت‌پذیری و شفافیت،...