یوسف ثبوتی

چکیده توافقات اجلاس بیست و یکم تغییر اقلیم سازمان ملل متحد – پاریس     11/12-30/11/2015   کنوانسیون چارچوب سازمان ملل برای تغییر اقلیم[1]، که از این پس کنوانسیون نامیده خواهد شد، یک معاهده بین­المللی محیط زیستی است. هدف آن تثبیت غلظت گازهای گل­خانه­ای در جو زمین است، به­طوری که تأثیر فعالیت­های خطرآفرین انسان به حداقل برسد. کنوانسیون چارچوب حاصل مذاکرات گسترده «کنفرانس سران برای زمین» در ریودوژانیرو در ژوئن 1992 است و از 21 مارس 1994 به مرحله اجرایی درآمده است. کنوانسیون، در سال­های اولیه برگزاری «اجلاس اعضا[2]»، محدودیتی بر نشرگازهای گل­خانه­ای کشورها وضع نکرد و سازوکاری نیز برای اجرای توصیه­های خود تکلیف نکرد. توصیه­هایش عمدتاً معطوف به تشویق اعضا به پیوستن به معاهده­های بین­المللی و امضای موافقت­نامه­ها و پروتکل­ها بود. مهمترین نشست اعضای کنوانسیون، نشست بیست و یکم در پاریس....