رضا داوری اردکانی

همکاران عزیز نظر مرا در باب علوم انسانی و آن چه پیشتر در باب این علوم گفته¬ام و اینکه آیا در سال¬های اخیر از نقد علوم اجتماعی موجود به دفاع از آنها و تأییدشان رسیده¬ام، پرسیده¬اند. به صراحت و سهولت می¬گویم که من هرگز دعوی محقق بودن در فلسفه علوم انسانی و اجتماعی نداشته¬ام بلکه به اقتضای مطالعاتم و با نظر به وضع علم و فلسفه در کشور پرسش¬هایی را مطرح کرده و کوشیده¬ام که برای آنها پاسخی بیابم. به این پرسش¬ها کمتر اعتنا شده است زیرا پرسش در زمان جهل بسیط مطرح می¬شود اما وقتی قضایا معلوم باشد پرسش جایی ندارد. وقتی از من می¬پرسند چرا آنچه را که امروز می¬گویی زودتر نگفتی یا گفته امروز مرا خلاف گفته دیروز و نقض آن می¬دانند. از خود می¬پرسم من که امروز همان می‌گویم که چهل سال پیش می¬گفته¬ام و خلاف گفته سابق حرفی نزده¬ام پس اینها از کجا می¬گویند که دیروز حرفی زده¬ام و امروز حرف دیگر دارم.