محمدرضا مخبردزفولی

آموزش دامپزشکی از بدو تشکیل تا به حال مراحل بسیاری را طی نموده تا به صورت دانشکده های فعلی در سطح کشور درآمده است. همانطور که می دانیم اساس تعلیمات و حرفه دامپزشکی و پزشکی چه در ایران باستان و چه در دوران طولانی از تاریخ ایران بعد از اسلام یکی بود و بسیاری از پزشکان بزرگ صاحب دو فن پزشکی و دامپزشکی بودند. می توان گفت در تمام سده های بعد از اسلام، دامپزشکی در مدارس و جایگاههای خاص تدریس می شد تا به شکل امروزی که به صورت دانشکده که با بسیاری از کشورهای خارجی مطابقت دارد، درآمده است. آموزش دامپزشکی در زمانهای بسیار قدیم و قبل از اسلام و تا حدودی بعد از آن به وسیله بیطاران رسمی و کارورزیده یا امیرآخوران دامپزشک بیشتر بر بالین حیوان بیمار انجام می گرفت و آموزش شفاهی دامپزشکی یا شاگردی و استادی (نظام استاد- شاگردی ) همانطوری که در پزشکی نیز چنین رویه ای متداول بود،اعمال می شد. امروزه مدت زمان دو