شروین وکیلی

وقتی به تاریخ طولانی و دوام سه هزار ساله‌ی مومیاگری مصری می‌نگریم، انتظار داریم سنت دیرپای گشودن بدن و خشک کردن جسد در مصر به شکل‌گیری دانشی دقیق درباره‌ی کالبدشناسی انسانی انجامیده باشد. اما حقیقت آن است که چنین اتفاقی رخ نداده و تصویر ذهنی مصریان باستان درباره‌ی بدن انسان و اندام‌های درونی‌اش به شکل شگفت‌انگیزی سطحی و پرخطا بوده است. یعنی فن مومیایی کردن مصری تنها بر خشکاندن جسد و حفظ ریخت بیرونی بدن متمرکز بوده و به شکل‌گیری دانش دقیقی درباره‌ی کالبدشناسی بدن منتهی نشده است.